แล้ววันนี้เรากำลังทำอะไรกันอยู่ ?
เราสร้างค่านิยมผิดๆ ว่าคนที่ประสบความสำเร็จคือคนที่มีเงินมากที่สุด
เราโกง ทุกครั้งที่มีโอกาส
เราเรียกร้องประชาธิปไตย โดยคิดถึงแต่ “ สิทธิ” แต่ลืมคำว่า “ หน้าที่”
เรากำลังฆ่ากันเอง ทุกวันในภาคใต้
เราสร้าง “กฎหมู่” ให้เหนือ “กฎหมาย”
เราเดินขบวนประท้วง ในทุกอย่างที่เราไม่เห็นด้วย
เราก้าวร้าวต่อกัน เราแตกแยกกัน และทั้งโลกกำลัง จับตามองเราอยู่
เราเคยหยุดคิดกันบ้างไหมว่า พระบาทสมเด็จ
(ขออภัยค่ะ! คำนี้อยู่ระหว่างการตรวจสอบ)ของเรา จะทรงเสียพระทัย เพียงใด ?
80 ชันษา ของ พระองค์ท่าน หากเปรียบกับคนธรรมดา ก็สมควรที่จะได้พักเต็มที่ ได้รับการดูแล และระมัดระวังเป็นพิเศษ ไม่สมควรที่จะตรากตรำทำงานหนักหรือกระทบกระเทือนใจ แต่อย่างใด แต่กลับเป็นว่า ในปีที่ครบ 80 ชันษา ของ พระองค์ท่านยังต้องทรงงานอยู่ตลอดเวลา ทั้งๆ ที่ทรงต้องอยู่ภายใต้การถวายการดูแลของคณะแพทย์ พระองค์ต้องรับ ทุกข์ของคนไทยทั้งชาติ ความสุขของพระมหากษัตริย์พระองค์นี้ ไม่ใช่จะประทับอยู่ในพระราชวังใหญ่โตสวยงาม แห่ล้อมด้วยข้าราชบริพาร หากแต่ความสุขของพระมหากษัตริย์พระองค์นี้ คือ เมื่อประชาชนของพระองค์ท่าน รักสามัคคีกัน รู้จักความพอเพียง และมีสติ- เพียงเท่านี้เอง
แล้ววันนี้เรากำลังทำอะไรกันอยู่?
หรือนี่คือการ แสดงความกตเวทีต่อพระมหากษัตริย์ของ เรา?